ရိုးရွင္းလွပျငိမ္းခ်မ္္္းေသာဘ၀

ေတာင္တန္းျပာျပာေလးေတြကိုေနာက္ခံထားထားျပီးလွခ်င္တိုင္းလွပေနတဲ.ထို္င္းႏိုင္ငံခ်င္းမိုင္ျမိဳ.ေလးကေန တစ္နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ကားေလးေမာင္းျပီးေတာင္ကုန္းေပၚက မန္က်ည္းေတာအုပ္ေသးေသးေလးကိုျဖတ္သန္ကာလွပေသသပ္ျပီးခ်စ္စရာေကာင္းတဲ.ရႊံအိမ္ေလးမ်ားရွိရာျခံကေလးဆီသို.ကြ်န္မတို.ေရာက္လာၾကတယ္။

ျခံထဲ ကုိ၀င္လုိက္တာနဲ.ရင္ထဲေအးၿပီး အေမာအပန္းေတ ြဘယ္ေပ်ာက္သြားလဲ မသိေတာ့ပါဘူး။ပထမဆုံးေတြတဲ့ ရႊံအိမ္ေလးထဲ မွာခဏနားေနတုန္းမွာပဲ အကၤ်ီႏြမ္းနြမ္း၀တ္ထားတဲ့ ထုိင္းအမ်ိဳးသားၾကီးတစ္ေယာက္ဟာ လတ္ဆတ္တဲ့ အျပဳံးကုိဆင္ယင္ျပီး က်မတုိ.ဆီ ခပ္ခပ္သြက္သြက္ေလွ်ာက္လာခဲ့တယ္။ၿပီးေတာ့ ရႊံ႕ခုံေလးမွာ သူလြယ္အိပ္ေဟာင္းေလးကုိတင္ျပီး ရယ္ေမာေဖာ္ေရႊစြာ ႏႈတ္ဆက္စကားေျပာၾကတယ္။ေနာက္ေတာင္ကုန္း ေလးေပၚက သူ႕အိမ္ေလးဆီသြားဖုိ.ဖိတ္ေခၚတယ္။

မေန႕ကထဲက ဒီ ဖန္ဖန္ဆုိတဲ့ ျခံေလးအေၾကာင္းစၾကားၿဲပီး သြားရမယ္ဆုိကတည္းက စိတ္၀င္စားေနတာ အခုေတာ့တကယ္ဆုေတာင္းျပည္.သြားတာေပါ။့ဒီျခံကေလးက တကယ္ကုိေအးခ်မ္းျပီး စိတ္ခ်မ္းေျမ.စရာေနရာ ေလးတစ္ခုပါ။

အိမ္ရွင္ေခၚလာလမ္းအတုိင္းေတာင္းကုန္းေလးေပၚတတ္လာရင္း ေဘးဘီကုိၾကည္ေတာ့ သီးပင္စားပင္ေတြျခံရံ ျခံရံထားျပီး ခ်စ္စရာေကာင္းလွတဲ့ ေနခ်င္စရာရႊံ.အိမ္ေလးေတြ ကုိက်မတုိ.အဖြဲ.ကလူေတြက ဓာတ္ပုံ           တဖ်တ္ဖ်တ္နဲ့ အိမ္သာပါမက်န္ အားရပါရကုိ မွတ္တမ္းတင္ၾကတာေပါ့။က်မနဲ့အတူပါလာတဲ့ ဆရာမတစ္ ေယာက္ရဲ. ၄နွစ္အရြယ္ေျမးမေလးက “အဘြားဘာလုိ.အိမ္ေလးေတြကဒီေလာက္လွေနတာလဲ”ေမးလုိက္ေတာ့ အိမ္ရွင္အဖုိးၾကီးရဲ.မ်က္နွာကပီတီအျပဳံးေတြျဖာလုိေပါ့။

ေနာက္အိမ္ေလးဆီေရာက္ေတာ့ ဒီျခံေလးအေၾကာင္းနဲ့သူရဲ႕ဘ၀အေၾကာင္းေတြကုိ က်မတုိ.ကုိေျပာျပလုိ. စိတ္၀င္စားဖုိ.ေကာင္းတဲ့ ဒီဖန္ဖန္ျခံေလးနဲ. ဦးေလးၾကီးအေၾကာင္း တစြန္းတစသိခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။

“က်ေနာ္နာမည္ကဖိလႈိးပါ ထုိင္းနုိင္ငေျမာက္ပုိင္းကေတာရြာေလးတစ္ရြာကပါ ဟုိတုန္းထဲက က်ေနာ္တုိ.ေဒသ မွာလုပ္ကုိင္စားေသာက္နုိင္ျပီဆုိရင္ ပုိေကာင္းတဲ့ဘ၀တစ္ခုရဖုိ.အတြက္ဘန္ေကာက္တက္ အလုပ္လုပ္ေလ့ရွိၾက တယ္ဗ်။က်ေနာ္လည္း လူပ်ဳိေပါက္ျဖစ္ေတာ့ ေရာရာတဲ့ ရည္မွန္းခ်က္လည္းမရွိေတာ့သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ့အတူ ေရာေယာင္ျပီး ဘန္ေကာက္တက္အလုပ္လုပ္ၾကတာေပါ့ဗ်ာ။ဘန္ေကာက္ဆုိတာကလည္းသိတဲ့အတုိင္းပဲ က်ေနာ္တုိ.လုိ.ေတာသားေတြက တစ္ေန.ကုိ အနည္းဆုံး ၈နာရီ ကေန အမ်ားဆုံး၂၄နာရီေလာက္အလုပ္လုပ္ရ တယ္။ဒီလုိလုပ္ရလုိ.ထမင္းေကာင္းေကာင္းစားရသလားဆုိေတာ့လည္း ေခါက္ဆြဲျပဳတ္နဲ႕နွစ္ပါးသြားရတာမ်ား တာပဲ။ေနစရာကလည္းဗ်ာ က်ေနာ္တုိ.လုိ.ေတာသားေလးေတြ စုျပီးငွားထားတဲ့ တုိက္ခန္းက်ဥ္း႕က်ဥ္းေလးမွာ ေက်ာတစ္ေနရာစာရေအာင္မနည္းေနတာဗ်။ေနာက္က်ေနာ္တုိ.လုိေတာသားအမ်ားစုက အျပင္မွာဆုိရင္ ကုိယ္ရဲ.တုိင္းရင္းဘာသာစကားကုိ မေျပာဘူး ထုင္းစကားကုိဘန္ေကာက္ေလသံနဲ႕တမင္လုပ္ေျပာာကတယ္ဗ်။ က်ေနာ္ကေတာ့စကားလည္းသိပ္မပီေတာ့ ေတာ္ရုံတန္ရုံလူေတြနဲ႕စကားသိပ္မေျပာဘူး။အရင္ကေတာ ဘန္ေကာက္ဆုိတာ ေပ်ာ္စရာေနရာသုခဘုံလုိ.ထင္မွတ္ထားတာဗ်။အျဒီအခ်ိန္မွာက်ေနာ္ရဲ. ဘ၀အဓိပြါယ္ ေပ်ာက္ဆုံးေနတာေပါ့ဗ်ာ။ေနာက္က်ေနာ္စိတ္ညစ္တာနဲ့ရြာကုိျပန္လာခဲ့တယ္။မိဘေဆြမ်ဳိးေတြရွိတဲ့ရြာမွာ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေနမယ္ဆုိတဲ့အေတြးနဲ့ေပါ့။ဒါေပမယ္လည္းဗ်ာေနပူပူေအာက္မွာေက်ာပူေအာင္လုပ္ရတဲ့ ေတာင္သူလယ္သမားဘ၀က က်ေနာ္ကုိဒုတိယအၾကိမ္ ဘန္ေကာက္ဆီတြန္းပုိ.ျပန္တယ္။ဘန္ေကာက္မွာ သမာရုိးက်ပုံစံအတုိင္းပဲ အလုပ္လုပ္လုိက္ေစ်း၀ယ္လုိက္အိပ္လုိက္စားလုိက္ေပါ့။က်ေနာ္ဒီဘ၀ၾကီးကုိအေတာ္ စိတ္ပ်က္ေစတယ္ဗ်။ဒီတခါေတာ့ဘ၀ရဲ.ေအးခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္မႈအတြက္ပဲ အသက္ရွင္ေနထုိင္မယ္ဆုိျပီး ေသေသခ်ာခ်ာဆုံျဖတ္လုိက္တယ္။ျပီးေတာ့ရြာကုိျပန္လာျပီး စုထားတဲ့ေငြေလးနဲ႕ျခံတျခံ၀ယ္ျပီးစနစ္တက် ျခံစုိက္တယ္ အားတဲ့အခ်ိန္မွာရြာထဲကကေလးေတြနဲ႕ကစားတယ္။တခ်ဳိ.လူေတြက က်ေနာ္အေၾကာင္းအတင္း ေျပာၾကတယ္ ဒါသူတုိ.ျပႆနာပဲက်ေနာ္ျပႆနာမဟုတ္မလားဗ်။သူမ်ားေတြက ဒီလုိ.ရႊံ႕အိမ္ေလးေတြေဆာက္ တာေကာင္းေတာ့က်ေနာ္ကုိေခၚေဆာက္ခုိင္းၾကတယ္။ျပီးေတာ့ က်ေနာ္ပုိက္ဆံမလုိဘူးဆုိ.ျပီးမေပးၾကဘူး ဒါသူတုိ.ျပႆနာပဲက်ေနာ္ျပႆနာမဟုတ္ဘူး ဒါက်ေနာ္လက္သုံးစကားဗ်။ တကယ္လည္းက်ေနာ္ပုိက္ဆံ မလုိပါဘူဗ်ာ။စားစရာက ျခံထဲကရတယ္ ေနစရာက ဒီလုိရႊံအိမ္ေလးေတြေဆာက္ရတာခဏေလးနဲ႕ဘာမွမခက္ ဘူး။က်ေနာ္ သူငယ္ခ်င္းေက်ာင္းဆရာတစ္ေယာက္ ဆုိရင္ အိမ္တစ္လုံးရဖုိ.အတြက္အစုိးရဆီကပုိက္ဆံေခ်း တာနွစ္ေပါင္း၃၀ေလာက္လုပ္ဆပ္ရမယ္လုိ.ေျပာတယ္။က်ေနာ္ကေတာ့လူဘ၀တုိတုိေလးအတြင္းမွာ ရုပ္၀တၳဳပစည္းေတြအတြက္ အခ်ိန္ကုိအလဟာသ မကုန္ေစခ်င္ပါဘူးဗ်ာ။က်ေနာ္အခုအကၤ်ီ၀ယ္မ၀တ္တာ အေတာ္ၾကာျပီ ခင္ဗ်ားတုိ.လုိလာလည္တဲ့လူေတြက လက္ေဆာင္အကၤ်ီေတြေပးသြားၾကတယ္။အခု၀တ္ထား တာကလည္းလက္ေဆာင္ရထားတာ။ဒီအ၀တ္ေတြကုိသန္႕သန္႕ရွင္းရွင္းေလွ်ာ္၀တ္ရင္ရတာပဲဗ်ာက်န္းမာေရးနဲ႕လည္းညီညြတ္ေနျပီေလ။က်ေနာ္တုိ.ခႏၡာမွာလုိအပ္တာဒါပဲမွလား။ တခ်ဳိ႕လူေတြဆီမွအ၀တ္အစားဗီရုိအျပည္.ရွိ ၾကတယ္။က်ေနာ္အတြက္ေတာ့ဒါအပုိပစၥည္းေတြပဲ။အဲဒီအတြက္ အခုေခတ္လူေတြအလုပ္ရူပ္ေနၾကတာ မဟုတ္လားက်ေနာ္တုိ. ဗုဒၶျမတ္စြာကေရာင့္ရဲျခိဳးျခံ ေနထုိင္ဖုိ.ဆုံးမခဲ့သားပဲဗ်။လုိခ်င္မႈကိစၥေတနည္းနုိင္သမွ် နည္းေအာင္ေနရမယ္ေလ။အမွန္တကယ္ လုိအပ္တာနဲ႕လုိခ်င္တာကြဲနုိင ္ရမယ္ မဟုတ္လား။ က်ေနာ္အထင္အရ ကမၻာေျမၾကီးက က်ေနာ္တုိ.လုိအပ္သေလာက္ထုတ္ေပးနုိင္တယ္ ဒါေပမယ္က်ေနာ္တုိ.ရဲ႕အေတာမသတ္နုိင္တဲ့ လုိခ်င္မႈေတြ အတြက္ေတာ့သူခမ်ာလည္းမစြမ္းနုိင္ဘူး။အဲဒါကုိက

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s